Οι υγιείς άνθρωποι αποφεύγουν τη συναναστροφή με τους αρρώστους. Ο κανόνας αυτός ισχύει σχεδόν για όλον τον κόσμο. Ο Χανς Ράιτερ ήταν εξαίρεση. Δεν φοβόταν τους υγιείς αλλά ούτε και τους αρρώστους. Δεν βαριόταν ποτέ. Ήταν πρόθυμος και είχε σε υψηλή εκτίμηση την έννοια της φιλίας, αυτή την τόσο αόριστη, την τόσο ελαστική, την τόσο παραμορφωμένη. Οι άρρωστοι, από την άλλη, πάντοτε είναι άτομα πιο ενδιαφέροντα από τους υγιείς. Τα λόγια των αρρώστων, ακόμα κι εκείνων που μπορούν μονάχα να ψελλίζουν, πάντα είναι πιο σημαντικά από τα λόγια των υγιών ανθρώπων. Εξάλλου, κάθε υγιές άτομο είναι ένας μέλλων ασθενής. Η έννοια του χρόνου, α, η έννοια του χρόνου που έχουν οι ασθενείς, τί θησαυρός κρυμμένος σε μια σπηλιά της ερήμου. Οι άρρωστοι, εξάλλου, δαγκώνουν στ' αλήθεια, ενώ τα υγιή άτομα κάνουν πώς δαγκώνουν αλλά στην πραγματικότητα μασάνε μόνο αέρα. Εξάλλου, εξάλλου, εξάλλου.
Roberto Bolaño, 2666, μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος, Άγρα, Αθήνα 2023, σ. 859.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου