Ομάρ Καγιάμ - Δύο ποιήματα

24

Κλείσε τ ̓ αυτιά στον άστατο το χρόνο που καλπάζει,
πάρε ό,τι δίνει η Μοίρα σου, λησμόνα αυτό που τάζει
και, πίνοντας τους λιγοστούς χυμούς της ηδονής,
ό,τι περνάει ξέχασε, τι θάρθει μη σε νοιάζει.

42

Σαν άνεμος στην έρημο, σαν ποταμού νερά
χάνεται η κάθε μέρα μου στου Χρόνου τα φτερά.
Μα για το Χτες που πέρασε και τ' Αύριο που θάρθει
σκέψη καμμιά δε θόλωσε τη λίγη μου χαρά.

Ομάρ Καγιάμ (1048-1131)

Πηγή: Ομάρ Καγιάμ, Ρουμπαγιάτ, Μετάφραση: Π. Α. Χρονόπουλος, Αθήνα: Χ. και Ι. Καγιάφας 1953.